Young urban professional, snauwt een stem in mijn hoofd, zodra twee mannen luidruchtig het treinstelsel binnenstappen. De gehele zomerse dinsdag waren ze al onvermijdelijk, zeker als je door Amsterdam loopt: op de grachten, op terrasjes, in het Vondelpark. En hoewel je ze met een groot what the fuck?-gevoel aanstaart, kijken ze vreemd genoeg op dezelfde manier terug.

En zij zijn nog maar twee jongedames, twee meisjes eigenlijk, die tetterend de coupxe9 inkomen. Rijp voor de studentenvereniging, mochten ze daar niet sinds dit studiejaar al lid van zijn. De brunette heeft de rol aangenomen van de bitch met brains, al schreeuwt ze al haar klasse van zich af. De blonde weet nog niet goed wat ze doet of moet doen; hier zit geen tactisch plan achter, zij maakt gewoon veel lawaai, in de hoop dat ze niet vergeten wordt.

En natuurlijk, twee meisjes die binnen een paar seconden alle aandacht op zich vestigen, die willen de yuppen wel. De oudste van de twee mannen haalt zijn voeten van de tegenoverstaande stoel, en gebaart uitnodigend naar de brunette, voor zover het felle licht en de harde stoelen in een Sprinter-trein uitnodigend kunnen zijn. De andere yup wijst de meisjes op zijn zonnebril, die lijkt te zijn vastgeplakt aan zijn vettige haar, dat geforceerd naar achteren hangt. x93xc9xe9n van de laatste warme dagen van het jaar, hxe8x94, lacht hij.

Vol trots melden ze FHM-medewerkers te zijn. FHM staat voor For Him Magazine, een mannenblad. Zojuist hadden de yuppen een feest waar werd onthuld dat Yolanthe de meest sexy vrouw van 2009 is, en als bewijs hebben ze het verse tijdschrift met de onthulling bij zich. Gretig happen de meisjes toe, en beginnen de vier een discussie over het onderwerp x91sexyx92. Ik hoor dit, drie rijen verderop, door mijn koptelefoon heen, ook al staat mijn muziek aan.

Laten we even op de details overgaan. Twee meisjes, hooguit bijna twintig. Twee mannen, de xe9xe9n begin dertig, de ander zeker veertig, en nog stxe9xe9ds de uitstraling van zox92n Young Urban Professional. En ze discussixebren dus over x91sexyx92. Geloof het of niet: ik zat bijna in hetzelfde kamp als de yuppen.

Want FHM was xe9xe9n van mijn potentixeble stageplekken. Niet vanwege het gegeil op bikini-babes. Sterker nog: toen ze bij mijn sollicitatiegesprek vroegen wat ik zou veranderen aan de huidige For Him Magazine, verkondigde ik dat er van mij wel x91wat minder domme blondjes-interviewsx92 in mochten. Dat zijn dan van die interviews waar de schrijver van het artikel sfeeraanduidingen als x91zwijmel, zwijmelx92 aan zijn vragen toevoegt. Mijn voorstel was blasfemie op de FHM-redactie.

Maar stage bij FHM; het heeft allemaal niet zo mogen lopen. In de stagebeschrijving stond dat de stagiair x91af en toe moest bijspringen bij de buurredactie van Esquirex92. Bij het stage-gesprek zat ik echter tegenover de FHM-hoofdredacteur xe9n de Esquire-hoofdredacteur, en bleek het om een heuse duo-stage te gaan. Ze begonnen mij vragen te stellen over Esquire, het blad dat ik nooit in mijn handen had gehad. Wat zou de doelgroep zijn? x93Euh, een blad voor mannen met veel geld en een hoge interesse in mode en stijlx94, gokte ik. Ze knikten. Of ik wel eens van hun best geklede man-verkiezing had gehoord. x93Humberto Tan, toch?x94, antwoordde ik, en weer knikten ze tevreden. Wist ik ook hoe oud de gemiddelde Esquire-lezer was? x93Rond de 27x94x92, was mijn volkomen willekeurige antwoord. Hier viel ik door de mand: x93Neex94, zei de FHM-hoofdredacteur resoluut, x93we gingen vroeger uit van 27.5, maar dat hebben we afgerond naar 28.x94 Dat had ik dus fout.

Hoewel mijn uiteindelijke stage bij iMediate een fiasco werd x96 te zakelijk, te weinig creativiteit x96 ben ik al hxe9lemaal blij dat FHM niet door ging. Bij iMediate kon ik nog redelijk vrijblijvend en schadeloos stoppen, maar als ik nu naar de yuppen in de Sprinter keek, was het bij FHM een stuk zwaarder geweest. Ik had daar mijn vertrouwen in de menselijkheid verloren, denk ik.

De yuppen verergeren intussen de smakeloze situatie met de seconde. Ze hebben het over x92t Gooi, waar ze wonen. De veertiger zegt dat er in zijn leven drie categoriexebn mensen zijn: friends, family en fans. Vervolgens praten ze over alimentatie. De meisjes luisteren met gemaakte interesse, alsof yuppen de juiste dominostenen zijn die de lijn in hun leven een goed vervolg zullen geven. De brunette haalt intussen een rol pepermuntjes uit haar tas en begint ze uit te delen. Het zelfvertrouwen neemt toe bij de wolven. Ze stift haar lippen. Red Wine, Success!, is de titel van een liedje van The Cold War Kids, en dit lijkt het enige ingredixebnt dat de FHMx92ers vanavond nog nodig hebben.

Achter de veertiger zit een vrouw van zijn leeftijd. Als ze haar lippen hard samenperst, spuit de botox uit haar mondhoeken. x91Alimentatiex92, echoot er nog door de Sprinter. Nee, voor de mannen is Yolanthe veel interessanter. Ik heb het even opgezocht: ze is nog maar 23.

x93Weet jij al wat je met je vakantie gaat doen?x94, is de vraag die ik, op een beschaafde dinsdag zoals deze, regelmatige moet verwerken tot een positief antwoord. x91Ehhx92, zeg ik dan, terwijl ik de achterkant van mijn hoofd krab. Eerlijk en kort gezegd: Nee, en ik heb ook nog geen enkele actie ondernomen. Geen Last-minutes reis gezocht, geen Lowlands-kaartje geprobeerd te kopen via Marktplaats, niet eens de stacaravan van mijn oma geregeld voor de Vier Bewoners van de Hoofdweg. Dit laatste had ik nog beloofd te doen, ook.

Maar verveel ik me? Neuh, geen moment. Ik breng stiekem ook niet mijn hxe9le vakantie door in Lelystad. De helft van de tijd zit ik sowieso in Amsterdam: woensdag, bij het concert van the Mars Volta; zaterdag en zondag, met mx92n homeboy Kees Bakker in het huis van zijn familie; vandaag mijn neefje bezocht bij de andere Bakker (Keith), in een steeg van de Nieuwe Dijk. Vrijdag mag ik alweer richting Amsterdam Muiderpoort, voor een interview met Lowlands-programmeur Ron Euser. Dat rechtvaardigt dan toch een beetje dat ik nog steeds als burger in geschreven sta inx85Amsterdam. Ik woon al sinds april weer in Lelystad.

Het reisgedrag is ook terug te zien in de smsx92jes, waarin ik dit verhaal verder ga proberen te illustreren. Let vooral op:

- de verschillende manier van aanspreken, 
- hoe sommige mensen plots gangster worden en
- hoe sommige sms-duimen de volledige creatieve vrijheid tot zich nemen.

Het begint allemaal met een planx85

Gijs
Yo! Wat zijn de plannen voor vanavond?

Jens
Whatx92s the dilio van vandaag?

Jos
Hoe laat neem je morgen de trein?

Gijs
Hoe laat neem jij de trein? Morgen Mars Volta hxe8.

Jens
Kan je checken hoe en hoe laat ik moet reizen?

Gijs
Hxe9 neger, hoe laat ben jij bij g$? (x93G-Dox94, Guido dus.)

Andere keren komen anderen ook zxe9lf met een plan. Soms kort, soms wat uitgebreider.

Sanne
Hee lennart! Zin om zaterdag in amsterdam te komen eten en te chillen?

Marleen
Hoi Leonard. Kom je woensdag naar mijn vet koele fissa? Ik ben dan jarig.

Jens
Hoofddorp?

Dorian
Jo bros kunnen jullie za.dag 27 juni helpen verhuizen? Aight. doriannes.

Waarom?

Dorian
Biltstraat. Anti-kraak. Centrum. Vet huis. Vette kamer. 160eu. Daarom. Thanks.

En verderx85

Jens
Mijn geestverwante, zaterdag zullen we samen treuren om een onbekende vriend. Gek genoeg ben ik daadwerkelijk geraakt door dit verlies. Zoek jij de reis en tijd uit? Dan rol ik een joint, want een afscheid van Simon zonder een verruimde geest, zou de beste man ons niet in dank afnemen. Het beste.

Liesbet
Hee. Ik heb het plan gevat om in zwolle kwart voor tien trein te nemen. Samen reizen vanaf utrecht.

Jos
Tot vanavond trouwens.

En dat is lang niet alles, want onze vriendengroep laat je graag meebeleven met het hele proces van de reis. Zoals:

Gijs
Ik ben bij het station!

Kasper
Wij wachten buiten links!!!!

Gijs
Ik wacht buiten

Jos
Ik zit al boven.

Mickos
Hey Lennart, ben bijna thuis, kom daarna naar je toe. Groetjes, Mickos.

Wat is het toch een beschaafde jongen hxe8, die Mick.

Tot slot is deze urban-life-vakantie niet bepaald risicoloos. Zo vallen de boegbeelden bij bosjes. Michael jackson dood, smste Jens terwijl we elkaar kwijt waren in muziekwinkel Fame. Ja, en dat heeft de hele wereld geweten ook zeg, dat x91ie nu ook letterlijk dood is. Nee, dan Simon Vinkenoog, die bewees dat een grootheid ook mooi dood kan gaan. Zaterdag gaan Jos, Jens en ik als x91publiekx92 afscheid van hem nemen. Zonder een duur ticket te hoeven kopen, zonder live-televisie uitzending, zonder de zonnebrillen (hopelijk, dan).

Jens
[x85] Ik ben allang blij dat die auto niet over me heen reed terwijl ik neer viel op het zebrapad!  Het was nog niet mijn tijd.

We overleven het wel, een vakantie in Lelystad.

Vanaf woensdag 3 juni in de winkel:

  Wekelijks is de Nederlandse boer in de ban van dxe9 powersport van het platteland: tractorpulling. Ook in het Twentse Wierden, waar op Hemelvaartsdag honderden kilox92s zware sleden door de klei worden gesleept. Maar onder een vredig laagje boerengezelligheid, gaat een tractorwereld schuil waarin deelnemers gevangen zitten, komen bezoekers voor x91het geweldx92 en verstoort een aantrekkelijke Bekende Boerin de journalistieke arbeid.

Grote slierten pikzwarte rook: al ver buiten het terrein van de Tractorpulling Wierden zijn de trekkende monsters te volgen. Tussen twee langwerpige heuvels doemt een enorme kleibaan op, honderd meter lang. Tractoren grommen voordat ze de baan opdraaien, en brullen als zij van start gaan. De heuvels trillen als team Butterfly Morning voorbij raast. x91Wow!x92, roept de enthousiaste presentator in de microfoon. x91Wxf3xf3xf3w!x92, echoot mijn fotograaf geschokt. Een man met een race-petje ziet mij schrijven en hurkt naast me neer. x91Weet jij hoeveel meter die vorige trekker had?x92 Nee, wij zijn hier niet voor de tractoren, we zijn hier voor de mensen. Maar waarom zijn de mensen hier?

Geweld, bier en onderbroeken
x91Het gaat ons om xe9xe9n ding: het geweldx92, zegt een oudere man met grijze snor. Mijn fotograaf en ik kijken elkaar geschrokken aan. Hier waren we niet op voorbereid. x91Motorisch geweld, hoorx92, corrigeert hij. Hij draagt een AC/DC-shirt x96 en is dus wel wat gewend – maar zet bij iedere deelnemende tractor zijn oorbeschermers op. x91Zag je die tractor net, waar al die vlammen uitkwamen? Die mensen kennen wij van de camping, dat maakt het voor ons extra spannend.x92 Naast ons staat een man met een t-shirt met de print Ik rij niet want ik moet nog drinken. Feest bewust! Hij drinkt een biertje. x91Ik dacht dat hier wel meer gedronken werdx92, zeg ik. De oudere man kijkt vlug om zich heen: x91Nou, sommigen komen hier wel om te drinken, hoor. Maar als je dat wilt zien moet je vanavond meegaan naar een rockconcert in Friescheveen. Daar zuipen we pas!x92

Naar een rockconcert in Friescheveen met een AC/DC-fan die van geweld houdt x96 ik weet het zo net nog niet. Mijn fotograaf en ik begeven ons richting het naastgelegen veld, waar de tractorteams hun voertuig hebben uitgestald. Minderjarige jongens racen voorbij op een opgevoerde driewieler. Jongens in shirts van de bands Normaal en Mooi Wark eten broodjes hamburger en braadworst. Bij de merchendise-stand van team Lambada is het dringen geblazen; ze delen gratis posters uit. In de bedrukte onderbroeken van team Predator zijn de bezoekers minder gexefnteresseerd.

De enige twee politieagenten op het terrein praten ontspannen met enkele werknemers van de tractorpullingwedstrijd. Ik informeer voor de zekerheid toch even naar x91het geweldx92. x91Nee, er is hier nooit sprake van een dreigende situatiex92, verzekert xe9xe9n van de agenten mij. Hij komt hier al acht jaar, en heeft nog nooit hoeven ingrijpen.

Ethiek, en zo
Als we langs de VIP-tent lopen, blijft mijn fotograaf met open mond staan. Ik volg zijn blik, en zie Boer Zoekt Vrouwx92s Agnes, die vandaag de prijzen uitreikt.

x91Ik wil haarx85x92, murmelt mijn fotograaf.

x91Wat zeg je?x92

x91Ik wil haar telefoonnummerx92, zwijmelt hij.

x91Mijn God, verman je. We hebben hier een journalistieke taak te vervullen. Ethiek en zo, weet je?x92, zeg ik. x91Kom op, de tijd dringt. Neem maar een foto van die jongens op die vrachtwagen.x92

Het is nooit handig als je fotograaf verliefd wordt op xe9xe9n van je journalistieke doelwitten, en zeker niet als zij toevallig de trotse x91babex92 van de omgeving is. Problemen met de lokale bevolking is wel het laatste wat we kunnen gebruiken op een evenement als deze. x91Kan Agnes naar de prijsuitreiking komen?x92, horen we uit de speakers achter ons. x91Ja dames en heren, de deelnemers strijden hier natuurlijk om de kussen van boerin Agnesx85x92 De ogen van mijn fotograaf spreiden weid open: x91Ik moet meedoen!x92

Snoopy & The Bandit
Het beeld van mijn fotograaf op zox92n tractor, dronken van verliefdheid: de dingen beginnen hier behoorlijk uit de hand te lopen. Waar komt dat xfcberhaupt vandaan, dat iemand ooit bedacht honderden kilox92s voort te trekken met een tractor? Terwijl mijn fotograaf fotox92s maakt van de prijsuitreiking loop ik twee deelnemers tegen het lijf, xe9xe9n van Team Snoopy en de ander van Team Bandit. Beide teams hebben al gereden, dus kunnen ze met gerust hart een biertje drinken, Snoopy & the Bandit.

x91In 1977 brachten boeren het vanuit Amerika naar Nederland. Het was toen in Amerika al heel grootx92, vertelt de Bandit. En daar zijn jullie die mensen dankbaar voor? x91Nou, neex92, grijnst hij, wrijvend over zijn potloodsnorretje.

x91Als je eenmaal begint met tractorpulling, dan kom je er niet gemakkelijk meer vanaf. Je investeert er zoveel geld in, daar stop je niet zomaar mee.x92 Even denk ik dat ze een grapje maken, maar ze tonen weldegelijk enige spijt dat ze ooit zijn begonnen aan tractorpulling. Ik denk aan mijn fotograaf: ik moet hem waarschuwen.

x91Ja, het is een manier van levenx92, valt Snoopy zijn collega-puller bij. Drie avonden in de week sleutelt hij met zijn team aan de tractor, plus iedere hele zaterdag. x91We hebben ooit eens in de tuin geoefend, met een zware machine erachter, maar dat werkt niet. Testrijden op de baan hier mag alleen de eerste deelnemer van de klasse. We hebben dus maar xe9xe9n kans.x92

Dit jaar heeft Snoopy de subtitel x91The Resurrectionx92; het afgelopen tractorpullseizoen was een ramp voor het team, dus zijn ze vandaag bijzonder trots op de derde plek in hun klasse. x91Vorig jaar konden er drie motoren naar de schrootx92, vertelt het teamlid. x91De helft van de wedstrijden konden we niet uitrijden door technische problemen. Er is zox92n 30.000 euro verloren gegaan, dat jaar.x92 Maar ook al trekt een team zich naar de eerste plaats, dan nxf3g is de tractorpulling geen vetpot. x91Als je vandaag wint, krijgt je 480 euro, minus het inschrijfgeld.x92
x91En de kussen van boerin Agnes, jax92, mompelt het lid van Team Bandit onverschillig. x91Het ene jaar is het Miss Twente, het andere jaar Miss Flevoland; het is allemaal show hoor, maar dat hoort er zeker bij.x92

x91Je rijdt toch om het publiek te vermakenx92, knikt de boer van Snoopy. Fans heeft het team niet, maar de merchandise-stands van andere teams zorgt niet voor jaloezie bij Snoopy. x91Wij komen uit Noord-Holland, daar zijn we niet zo van de bling-blingx92, verduidelijkt de boer.

Gele oorbeschermers
Als mijn fotograaf terugkomt, blijkt Agnes centraal te staan op bijna al zijn fotox92s. Ik sleur hem mee naar een andere vrouw, een moeder met drie kinderen. x91Mamma, mamma!x92, roept haar oudste zoontje. Hij heeft samengeperst gras in zijn handen en knalgele oorbeschermers op zijn hoofd. Zijn moeder trekt twee oranje dopjes uit haar oren. Verdomme, waar is ons gevoel voor mode gebleven? Waarom waren mijn fotograaf en ik niet op de hoogte van deze trommelvliezen-reddende dresscode?

x91De kinderen kunnen zich wat minder goed concentreren op de wedstrijd hxe8x92, glimlacht ze. Het zoontje is alweer gaan grasplukken. x91Zelf kom ik ook alleen voor de sfeer, hoor. Mijn man is wat fanatieker, die staat daar bij de hekken. Of ik hier weg kom? Ja, ik kom uit Wierden.x92 Eindelijk, de eerste echte local. Veel bekenden komt ze echter niet tegen: x91Iedereen komt hier uit de wijde omtrek hxe8x92, zegt ze, terwijl ze met haar armen ruimte probeert uit te beelden. We kijken naar de zwarte rook die uit een tractor spuit. Ik dacht dat boeren altijd zoveel gaven om natuur en milieu, zeg ik. x91Ach ja, zolang het vanavond gaat regenen zakt dat allemaal wel weerx92, zegt de moeder.

Intussen hoor ik de presentator op de achtergrond onvermoeibaar verder ratelen: x91Om 3:42 werd er een kalf bij mij geboren en om vijf uur stond ik de koeien alweer te melken, want ik moest naar Wierden.x92 Mannen in RLT 7-pakken proberen de televisieopnames in goede banen te leiden. Aan het eind van de baan bestuurt een cameraman een metershoog statief, dat met een steigerende beweging iedere trekker zo spectaculair mogelijk in beeld brengt. x91Wat een happening, hxe8x92, zucht mijn fotograaf. xc9xe9n van de luidste tractoren valt uit. x91Oei!x92, roept de presentator. Over het veld valt een doodse stilte. Highway to Hell wordt ingezet en schalt uit de boxen. xc9xe9n iemand klapt enthousiast mee.

De duivelse fotografenpikker
Maar onze journalistieke plicht roept. Het kopstuk van Tractorpulling Wierden moet nog gexefnterviewd worden, en wel voor het hele circus weer inpakt en het dorp verlaat. Met mijn fotograaf neem ik vlug de discussiepunten door: het geweld, het milieu, de verplichte investeringen in de tractorwereld. En, omdat de duivelse fotografenpikker toch ervaringsdeskundige is: die tractorpullbestuurders hxe8, zijn dat nou een beetje de stoere jongens onder de boeren? Agnes kijkt me na deze eerste vraag bedachtzaam aan. x91Eh, nu ben ik wel hxe9xe9l lang stil he?x92, lacht ze vervolgens. x91Nou, je moet natuurlijk heel gekwalificeerd zijn, het is vakmanschap enx85x92 De rest is ruis. Die lach, die ogen, die sproetjes… Tractorpulling is te gek.

De lifter: het is in Nederland een uitstervend ras. Hoewel x91avontuurx92 en x91liftenx92 hand in hand gaan en het de befaamde jaren zestig kleurden, kiezen veel reizigers tegenwoordig voor het openbaar vervoer. Wat zullen zij missen? Tijdschrift Buurman ging op onderzoek uit, en trok naar het mysterieuze Anna Paulowna.

Wie lift door Nederland kan op veel mooie plekken uitkomen, maar heeft altijd het gevoel dicht bij huis te zijn. Op xe9xe9n uitzondering na: Anna Paulowna, het dorp met mysterieuze naam, in het bovenste puntje van Noord Holland. Iets heeft mij altijd gefascineerd aan de on-Nederlandse naam van het dorp, waar zo weinig over geschreven wordt. Samen met mijn fotografe Marleen vertrek ik bij de Shell in Lelystad, de poort naar de snelweg A6.
Er staan hier nooit lifters, zegt de pompbediende verbaasd. Opmerkelijk, want als we om 11:36 onze tocht beginnen, hebben we binnen vijf minuten een lift met de jonge Bjxf6rn. Het is nog maar de tweede keer dat hij in het witte busje van de zaak rijdt. Hij wil ons wel meenemen naar het volgende pompstation, dat daadwerkelijk xe1xe1n de A6 ligt. Wij vertellen dat het onze eerste lift ooit is. Bjxf6rn heeft nog nooit gelift, maar kan zich voorstellen dat het iets is wat je nooit vergeet: je eerste date, eerste zoen, eerste lift. Marleen geeft mij lachend een por in mijn zij; we hebben een verleden.

Richting Den Helder / Amsterdam
Een grote groep motorrijders komt voorbij als wij tien minuten later alweer enthousiast met het bordje x91Richting Den Helder / Amsterdamx92 staan te zwaaien. De motorrijders knikken goedkeurend. Wij merken dat wanneer je lacht en danst, contact zoekt met de bestuurders van je potentixeble lift, de brave burgermens zich verplicht voelt te reageren. Bestuurders wijzen naar de volle achterbank of gebaren dat ze een andere kant op moeten. Ronald niet, zijn luxe Fiat stopt. Hij wil ons wel naar een pompstation bij Muiderberg brengen, vlak voor Amsterdam. Om ons in vanuit hartje Amsterdam verder te laten liften, lijkt hem niet handig. Ik knik instemmend, en we stappen in.

Ronald heeft een zonnebril op en een net pak aan. Hij is student en komt uit Emmeloord. Vier dagen in de week werkt hij als accountant, maar maakt intussen zijn opleiding af in Breukelen. Emmeloord heeft een slechte verbinding qua openbaar vervoer, dus neemt hij altijd de auto. x93Ik zou alleen liften als ik eens xe9cht de tijd zou hebbenx94, vertelt Ronald. Die tijd heeft hij helaas nooit, en zijn auto is toch wel hxe9xe9l comfortabel om te kiezen voor een lift-reis.

Televisieschermpjes
Ook bij het pompstation bij Muiderberg gaan Marleen en ik tactisch bij de uitrit staan. Het werpt snel zijn vruchten af: een grote, oranje Range Rover mindert vaart. Wederom is het een jonge vent die ons meeneemt. x93Mijn vader vermoordt me als ik vertel dat ik lifters meeneemx94, is het eerste wat hij, Gianni, zegt. Achterin de auto zitten televisieschermpjes op de hoofdsteunen. Het is de auto van zijn moeder.
Gianni kan ons bij Amsterdam Amstel afzetten, op een plek waar altijd veel lifters staan. x93Hoe oud zijn jullie? Ik ben ook nog maar 20, hoor. Eerst heb ik een tijd gereisd, daarna ging ik weer studeren, maar dat lukte niet. Zat ik bij die pikkies die nog maar net van de Havo afkwamen, dat was een flinke stap terug. Nu ben ik via het bouwbedrijf van mijn vader de baas over een tak van het bedrijf, een aannemersbedrijf.x94 Gianni neemt ons mee zodat hij wat later op het kantoor is, hij heeft geen zin om te werken en heeft zich vanmorgen ook al verslapen. Hij vraagt of we snoep of chips willen, en biedt ons Autodrop aan met de naam x91Total Lossx92. Ik bid dat het geen voorteken is voor onze reis.

Officixeble liftplaats en politie
De x91plek waar veel lifters staanx92, blijkt een officixeble liftplaats te zijn, met eigen verkeersbordje xe9n wegstrook waar automobilisten ons kunnen oppikken. Het ligt tussen hoge zakenkantoren. Autox92s die langskomen, rijden hard voorbij. De blijdschap van het vinden van een officixeble liftplek, trekt gauw weg: niemand maakt aanstalten om ons mee te nemen. Marleen en ik vragen ons af of deze weg wel de goede richting op gaat. Ik besluit de bocht om te lopen, om te kijken op verkeersborden. Honderdvijftig meter verderop zie ik een vertrouwd beeld van deze reis: een pompstation.

Terwijl we met ons bordje x91Alkmaar / Den Helderx92 bij het pompstation staan, stopt er een politiewagen naast ons. x93Een paar meter terug is een xe9chte liftplaats hoor, die hebben we daar juist gezet om te voorkomen dat lifters zo verspreid langs de weg lopenx94, zegt de politieagente. Ik verklaar dat we daar weinig geluk hadden en het hier nog even vijf xe0 tien minuten proberen. Binnen twee minuten zijn we weer on the road.
x93Die liftstrook staat er ook helemaal niet handigx94, moppert de donkere Ronald. Hij plukt wat aan zijn grijze snor. x93Sinds de invoering van de OV-studentenkaart zie je eigenlijk nooit meer lifters in Nederlandx94, zegt hij met weemoed. x93Vroeger nam ik altijd lifters mee, in 99% van de gevallen waren het studenten.x94 Ronald nummer twee kan ons, tot zijn eigen spijt, slechts tot de IJbrug brengen, naar een afrit die ons op de juiste weg richting Zaanstad kan brengen.

Onheilspellende Afsluitdijk
Daar kunnen mijn fotografe en ik niets anders dan bij een stoplicht gaan staan. Het stoplicht werkt in de liftwereld als wondermiddel: het rode licht, dat ieder moment op groen kan springen, verleidt de automobilist tot een impulsieve beslissing. x93Dit doe ik normaal nooitx94, zegt dan ook de metselaar die ons wenkt. Hij kan ons tot de Afsluitdijk brengen, zelf moet hij naar Makkum. De asbak in zijn witte busje zit tot de rand gevuld. x93Zelf speelde ik vroeger vrij fanatiek kaatsenx94, vertelt de metselaar. x93Maar ja, dan bereik je op een gegeven moment een leeftijd dat bier en vrouwen belangrijker worden hxe8.x94 De metselaar liftte vroeger ook wel eens. x93Vanaf onze school reed er maar xe9xe9n keer per uur een bus. Als je die miste, moest je liften. Maar ach, daarna ontdekten we de kroeg.x94 Wij moeten ook maar eens naar Makkum komen, adviseert hij. In dit seizoen zijn er wel zes grote feesten. x93Niet ten ere van iets hoor, maar dan gaan we gewoon in een grote festivaltent met zijn allen zuipen.x94

De Afsluitdijk is een uitgestorven, woeste omgeving. We worden afgezet bij een verlaten busstation, waar de glazen hokjes zijn gemolesteerd. Ik denk aan mijn auto, die ik voor de liftreis op een ongure carpoolplek heb gezet. Die Total Loss-dropjes, dat voorteken begint in mijn hoofd een heel andere wending te krijgen.
Het waait hard, Marleen krijgt zand in haar mond. Een reiger pikt een jong uit een nest met meerkoetjes, en houdt hem met zijn snavel onder water. Het meerkoetje stribbelt tegen, maar kan niets anders dan wachten op een snelle dood.
x93Kutooievaar!x94, roept Marleen.
x93Het is een reiger.x94
x93Kutreiger!x94
Ze heeft gelijk. We moeten oppassen op deze onheilspellende plek.
Tot onze grote opluchting worden we snel opgepikt door twee jongens in een Honda, die naar Den Helder moeten. Zij kunnen ons afzetten op de weg die leidt naar Anna Paulowna. Als ik een foto vanaf de achterbank maak, zeggen ze dat ik beter straks een foto van de voorkant van de sportauto kan maken. Als we uitstappen, poseren ze trots vanachter de voorruit.

Tropische regenbui
Het is nog vier kilometer naar de eindstreep als wij slachtoffer worden van een tropische regenbui, die bewijst dat we steeds dichter bij het exotische Anna Paulowna komen. Sommige mensen zien het dorp in rij met Schagen, Hyppolytushoef en Breezand. Wij weten beter; Marbella, Salou, Barcelona, Anna Paulowna. Mensen kijken verbaasd als wij ons liftbordje met de dorpsnaam omhoog houden. Blijkbaar is zelfs in de nabije omgeving de zonnige kant van Anna Paulowna nog niet ontdekt.

Een vrouw in een witte, oude Volkswagen stopt. x93Ik woon daar bij de sluis en zag jullie in de regen staan, ik breng jullie wel even.x94 Ze klapt de bijrijderstoel naar voren, wij mogen achterin zitten. Als ze hoort dat onze eindbestemming xe9cht Anna Paulowna is, ontpopt ze zich tot ware toerleidster. x93Hier links geven ze roofvogelshows en we hebben wel vijf supermarkten in deze tien kilometer omtrek!x94 Ze zegt dat we nxe8t te laat zijn voor de befaamde Bloemendagen, die met zijn pracht heel het dorp op zijn kop zet.

Het is half vier als we Anna Pauwlona binnen rijden, en het regent nog steeds. Het plaatsje bestaat uit xe9xe9n lange dorpsstraat, de Molenvaart, waar de afgelopen jaren diverse nieuwbouwhuizen aan de zuidkant van de straat zijn bijgebouwd. x93In deze straat zitten wel drie snackbars, dat is misschien wel wat voor jullie!x94, meldt de vrouw enthousiast. We kijken eerst wel even bij de kerk en het gemeentehuis, geef ik aan. Ze zijn beiden dicht, blijkt later.

Bloempotten-aanslag
We krijgen weinig tijd voor teleurstelling, want een bordje wijst ons alweer naar de plaatselijke VVV, een koffiehuis. x93Wij zijn geen x91echtx92 VVV, maar een folderpuntx94, zegt de eigenaresse van het koffiehuis. Van Anna Paulowna heeft ze geen folders. Wel van het agrarische gereedschappenmuseum xedn Anna Paulowna, maar daar kunnen we niet heen: x93Het is in de schuur van een invalide man, je kan alleen langs op afspraak. Maar het is nu middag, dan doet hij altijd boodschappen op zijn scootmobiel.x94
De jonge serveerster, waarmee de eigenaresse net het terras heeft binnen gehaald (het regent nog steeds), vertelt dat ze altijd in Anna Paulowna wil blijven wonen. x93Maar ze zou wel wat meer roering in het dorp willen hebbenx94, legt de eigenaresse haar in de mond. De laatste keer dat er iets x91gebeurdex92 in Anna Paulowna, was toen de koningin kwam om een standbeeld te onthullen. Zowel de eigenaresse als de serveerster weten de datum nog uit hun hoofd: 2 mei 2005. De koningin liep langs het koffiehuis, en alle bloempotten moesten van de balkons langs de route worden gehaald, uit angst voor een bloempotten-aanslag. Bijna ging het hele circus niet door: het sneeuwde zo hard, dat de koningin niet met haar helikopter kon landen. Ze kwam uiteindelijk met de auto, tot grote opluchting van Anna Paulownax92s inwoners.

Dood en euforie
We hebben alles meegemaakt op onze reis naar Anna Paulowna. We hadden zon en regen, momenten van euforie, kwamen in aanraking met de politie en waren getuigen van een brute moord. Maar de blije conclusie is dat Nederlanders nog graag lifters oppikken: wegens nostalgische gevoelens, om kantoortijd te omzeilen of x91gewoonx92 uit impuls. Het leverde een prachtreis op, die bijna nog mooier was dan het blijvende mysterie van Anna Paulowna. Voordat we het dorp uitlopen, zien we nog twee slijterijen, pal naast elkaar. Het heeft iets troosteloos. Wie weet, moeten we de volgende keer naar Makkum.

Het is toch een beetje een legendarisch werk geworden; de rock-opera American Idiot van Green Day. Toevallig nam ik het album laatst nog door met Jens. De singles Boulevard of Broken Dreams, Wake Me Up When September Ends en American Idiot waren (al dan niet na enige tijd) behoorlijk kut, maar sommige passages uit pronkstuk Jesus of Suburbia konden we nog woord voor woord meezingen.

Nu downloadde ik gister de opvolger van het album, 21st Century Breakdown. Op het eerste gehoor wordt het trucje schaamteloos herhaalt, met veel bombast, lange nummers met verschillende twist, maar ondanks alle pretentie stiekem nog altijd zo punkrock als de pest.
Ditmaal is Green Day niet alleen kritisch op de Amerikaanse maatschappij, maar ook op de luxe-maatschappij waarin wij allen leven, op het feit dat wij computers en beeldschermen onze levensenergie uit ons laten zuigen. En hoewel het nog best lekker is om naar te luisteren (nostalgie?), wordt het allemaal met zo’n agressie en drive gebracht, dat het de toon bepaalt en het wederom aan alle kanten ‘protest’ uitademt.

De Britse band Foals deed het wat mij betreft beter. Die waren qua kritiek heel lichtzinnig, soms bijna onbegrijpelijk, maar wie oplet ziet weldegelijk een dubbele bodem. Grappig is dat ze ook muzikaal protesteren: het is geen angry punk, maar electro-rock hoe ze het zxe9lf willen, vol gekke bliepjes en tegendraadse melodiexebn. Maar terugkomend op het zachte protest, tekst afkomstig uit het nummer Tron:

Away, away from this system there is another country, a place we could go
Away, away from this system there is another country, a place we could go
Away, away from this system there is a flower shop by which I mean to say
Away, away from this system there is another country place we could go
Away, away, away, away, away, away, away…

Het is ingezongen met zo’n kalmte en herhaling, dat het aanvoelt als een hymne. Het bestempelt Green Day’s gegil, hetzelfde als ze vijf jaar geleden al deden, genadeloos als outdated. Maar goed: Foals’ album Antidotes was dan ook fantastisch. Zxf3 goed zelfs, dat ik – nadat ik ‘m allang in huis heb – de plaat nog altijd opzoek in de cd-bakken, en nog regelmatig twijfel of ik ‘m een tweede keer moet aanschaffen. Hij is immers nog maar acht euro, en voor dat geld kan je het briljante werk toch niet laten liggen?

Ja echt, zo erg is het.

Check het zelf, al moet ik je waarschuwen: Tron is het meest ontoegankelijke nummer van heel Antidotes. Download 11_tron.mp3.

In Amsterdam hebben we muizen. Veel muizen. Filmische muizen. Muizen die we vanaf het aanrecht naar een wasmachinestekker zien springen om aan ons te ontkomen. Die soms minutenlang naar ons staren, tot ze veilig etensresten in de keuken of papieren kranten kunnen verschransen. Beetje Disneyfilm-achtig.

Aan het begin waren ze nog wat paniekerig. Toen ik net in mijn kamer kwam wonen en mijn bed voor een muizenhol in de muur stond, waren ze mijn plotselinge aanwezigheid niet gewend. Soms zag ik er eentje langs mijn voeten spurten, in paniek, rennend voor hun leven. De eerste nacht hoorde ik ze nog door de muren trippelen. Daarna was het voorbij, en zag ik ze alleen nog maar x92s avonds in de keuken.
Maar sinds kort zijn ze terug. Ik vrees dat ze ruiken dat ze gaan winnen, aangezien wij over een kleine maand het huis moeten verlaten. Vannacht hoorde ik voor het eerst zelfs weer op mijn kamer, die mijn huiswerk aan het eten was. Dat is nog eens een smoes, als ik maandag met lege handen op school kom.
Vanochtend lag ik op de bank en kwam er eentje x96 op klaarlichte dag – achter de naaimachine vandaan, en bleef me vanaf de andere kant van de kamer aankijken. Ik kon niet zien wat hij deed, maar ik vrees dat hij zijn tong naar me uitstak. Shit.

Update: Vanochtend stond de broodbak open, de muizen hadden ons brood aangevreten. Mocht ik voor mijn ontbijt eerst naar de Albert Heijn om de hoek. Dit gaat te ver.

Angst: de beste manier om dingen te verkopen. De mens mag zich dan wel bezatten aan de luxe wijn die het drinkt, maar als het gaat om onze veiligheid, staan wij vooraan in de kassa-rij. Toen ik afgelopen zomer door een Lelystadse nieuwbouwwijk liep, heb ik er ook even aan getwijfeld. Overal die hekjes, zou dat zijn omdat we in de 21^ste eeuw leven? Komt dat door het x91terrorismex92? Of proberen we zo de – nu al nxf3g meer gevreesde – crisis buiten de deur te houden?

x93En dan zitten we xf3xf3k nog eens midden in een crisisx94, blxe8rt Natasha Froger op tactische wijze in een reclame voor een groot energiebedrijf. Juist, dat zijn die pikken die de aarde leegzuigen, beginnen te roepen dat het misgaat en groene stroom bedenken x96 wat de consument uit angst natuurlijk weer aanschaft. Maar laten we de focus hier niet verliezen, ik ben nog niet klaar met Natasha Froger, het kan nog zijn dat je tot op dit punt sympathie hebt voor deze pekelteef op naaldhakken.

Misschien wel de snelste manier om de showbizz-ladder te beklimmen, is om een nxf3g veel bekendere ster te trouwen. Op deze manier bereik je direct een soort C- of B-sterren status, de categorie halve BNx92er, waar SBS zo verschrikkelijk op geilt. Zo zit het met die mensen: ze zijn vaak niet zo slim, gering tot geen talent voor wat-dan-ook en hebben een knappe kop. Kortom, ze zijn zo lekker gewxf3xf3n, wat vervolgens weer het teken is dat de mens leeft xedn televisie. Het is zxf3 ver gekomen, dat we nu genoeg hebben van de bijzondere mensen met een kunstje of trucje, en gewoon onszelf willen zien op TV.
Natasha Froger. Ze heeft het slim gedaan: eerst de sympathie wekken van de mensen met een lager inkomen door een programma te maken waar ze x91xe9xe9n van henx92 werd. Vervolgens:

- Doen alsof je de spreekbuis bent van die mensen.
- Opgenomen worden in de groep.
- Je ziel verkopen aan de reclame een energiebedrijf.
- Angst genereren.
- De mensen die je vertrouwen nu keihard naaien; x93Ik zeg: doen.x94
- Cashen.

Ik sluit mijn hekje voor mensen als Natasha Froger. Al heeft ze wel iets goeds veroorzaakt: haar irritatie-opwekkend-gedrag kwam tot zxf3x92n kookpunt, dat de Typemachine spontaan weer aan het tikken is geslagen. Hoi!

Vorig jaar januari kwam Voicst met A Tale of Two Devils, een album dat door de Nederlandse muziekpers lovend werd ontvangen. De journalisten, die allen nog maar net hun jaarlijstje van het voorgaande jaar hadden ingeleverd, voorspelden dat het xe9xe9n van de beste platen van 2008 zou worden. Dat het de definitieve doorbraak was van Voicst, en dat de band te groot was geworden voor Nederland. Die doorbraak kwam inderdaad en Voicst stond in vrijwel iedere zaal xe9n de gehele zomer op bijna ieder festival. Maar toen in de winter eenmaal de eindlijstjes van 2008 werden gemaakt, had plots niemand het meer over A Tale of Two Devils.

Nu, begin 2009, ging het muziekjaar wederom knallend van start met een Nederlandse release: Wait For Evolution van De Staat. En ja hoor, de journalisten zitten nog in hun eindlijstjes-modus: x91nu al xe9xe9n van de beste platen van 2009×92, wordt er enthousiast van elkaar over gepend. Wait For Evolution zelf verkoopt als een tiet xe9n de band wordt langzamerhand op ieder festival geboekt. Oh-oh.

Gaan de mannen van De Staat nu hun voorgangers Voicst achterna? Daar lijkt het na de eerste luisterbeurten niet op: ja, het grootste deel van Wait For Evolution is verdomde catchy en dansbaar, maar gelukkig bevat het een dubbele bodem.
De Nijmeegse band wordt vaak omschreven als een poppy Queens of the Stone Age, dankzij de desert rock-sound. En inderdaad, zo klinkt de aanstekelijke, met elektronica-gevulde single x91The Fantastic Journey of the Underground Manx92 ook. Maar op Wait For Evolution komt De Staat soms dichterbij het begrip x91desert rockx92 dan dat Queens of the Stone Age ooit geweest is. Terwijl de Amerikaanse rockband zich regelmatig laat verleiden tot harde metalriffs, kiest De Staat meer voor de droge, lome en bezwerende kant van de desert rock. Niet zelden eindigt een lied van De Staat dan ook in een breed uitgesponnen, hypnotiserende outro. Gedurfd, voor een plaat die x96 gezien de hype – zox92n groot publiek dient aan te spreken.

Frontman Torre Florim werkte ruim negen jaar, vanaf zijn veertiende, aan Wait For Evolution. Het is knap dat de plaat ondanks dat lange proces totaal niet overgeproduceerd of outdated klinkt. De toevoeging van elektronica aan het recept houdt het modern en x96 ik durf het bijna niet te zeggen x96 hip. Toch is de plaat op sommige momenten wat repetitief. Luister bijvoorbeeld titeltrack x91Wait For Evolutionx92 en x91Meet The Devilx92 en de duistere invalshoek van de rest van het album valt vervolgens vrij gemakkelijk te schetsen.

Maar toegegeven: het is allemaal wel xe9xtreem lekker en stoer. Terwijl andere bands voorzichtig aan 2009 beginnen, rockt De Staat er al flink op los. De steeds groter wordende livereputatie van de band voedt daarnaast de hype. Goh, welke Nederlandse groep had dxe1t begin vorig jaar ook alweer? Oh ja.
Gelukkig klokken ongeveer de helft van Wait For Evolutionx92s nummers boven de vier minuten, waardoor de eindlijstjesfreaks ditmaal nxedet snel uitgeluisterd zullen zijn.

Bij gebrek aan fatsoenlijk blogmateriaal nog maar een schoolopdracht. Privxe9 en Weekend hebben inmiddels kenners op het filmpje gezet, om de diverse cameo’s eruit te kunnen pikken. Want het zijn er, naast alle chicks, nogal wat. Als mensen voortaan vragen of school moeilijk is, laat ik ze het filmpje zien en zeg ik dat ik zelfs hiervoor een 8 heb gekregen.